Bitki Besleme

Toprak Tahliline Göre Sarımsağın Azotla Gübrelemesi

MENÜ
GİRİŞ 

Sarımsak Bitkisinde gelişmenin ilk evrelerinde fazla olan azot ihtiyacı giderek azalarak son dönemde potasyuma olan ihtiyaç artar. (Rosen ve ark. 1999). İyi bir ürün için tınlı-kumlu bir toprağa 20 kg/da azotlu 25 kg/da potaslı ve 10 kg/da da fosforlu gübre atılmalıdır.

1. Sarımsakta Azot Uygulama Zamanı Nedir?

Sarımsak yetiştiriciliğinde azotlu gübrenin üçte biri veya yarısı temel gübre şeklinde amonyum sülfat veya üre formunda dikiminden önce toprak altına verilir. Kalan azotlu gübre sarımsak bitkileri 10-15 cm olduğunda ilkbaharda duruma göre 1 veya 2 kısımda amonyum nitrat formunda uygulanır. Azotun ikiye bölünerek verilmesi durumunda kalanın yarısı yapraklar 8-10 cm olduğunda ve diğer yarısı da yapraklar 13-16 cm’ye geldiğinde verilmelidir.

2. Sarımsakta Gübreler Ne Kadar Derinliğe Verilir.

1/3 N(azot) Ekimde 4-6 cm derine atılır. 2/3 N dişlerin oluşması anında 15 cm boyunda verilir. P (fosfor) ve K (potas) toprak hazırlığında h=15-20 cm derinliğinde  toprak altına atılır. Sarımsakta ahır gübresi 25 cm derinliğe sürümle karıştırılması gerekir. Ahır gübresi uygulanan arazilerde mümkünse kışın ikinci kez sürüm yapılmalıdır.

3. Sarımsak Bitkisine Ne Kadar Azotlu Gübre Vermeliyim?

 Sarımsak Bitkisinde gelişmenin ilk evrelerinde fazla olan azot ihtiyacı giderek azalarak son dönemde potasyuma olan ihtiyaç artar. (Rosen ve ark. 1999) yaptığı çalışmada toprak organik maddesine göre sarımsak bitkisinin azot ihtiyacı, (kg N da-1) aşağıdaki tabloda verilmiştir.

Sarımsaktan önce tarlaya ekilen bitkiler yonca, üçgül, soya veya bezelye ekilmişse verilecek azot miktarı normal ölçüsünün yarısı veya 1/3 düzeyinde olmalıdır. Sonbaharda yavaş salınan azot formları,  ilkbaharda çabuk eriyen azot formları tercih edilir. . Organik madde oranı yüksek topraklarda veya çiftlik gübresi uygulamalarında azot uygulamaları azaltılabilir. Toprak tahlillerinde tavsiye edilen azot saf azot miktarını verir.  Pratik uygulamalarda bu gübrelerin ticari gübreler cinsinden hesaplanmasında aşağıdaki gübrelerin karşısında bulunan dönüştürme katsayıları ile çarpılmaları gerekir, Aşağıda tahlilde verilen saf azotun  çok kullanılan ticeri gübrelere dönüşüm çarpanları verilmiştir.

4. Sarımsak Bitkisinin Aşırı Gübrelenmesinin Zararları Nelerdir?

Sarımsak bitkisine hiçbir zaman aşırı gübre verilmemelidir.  Fazla verilen azot, fosfor ve potasyum kolayca yağış ve sulama suları ile özellikle kumlu topraklarda yeraltı sularına karışabilmekte ve su ve çevre kirlenmesine neden olmaktadır. Ayrıca sarımsak bitkisi üzerine de fazla besinlerin olumsuz yan tesirleri görülecektir. Geç azot uygulamaları çok fazla yan sürgünlere neden olabilmektedir. Sarımsakta son N uygulması mayıs ortalarında, başlar şişmeden hemen önce verilmelidir. Daha fazla geç kalınmamalıdır. Sarımsak bitkisinin diğer bir özelliği de toprağa gereksiniminden fazla fosforlu gübre ilave edilirse bitkinin boyu, soğanların ortalama ağırlığı ve ürün kalitesi azalmaktadır.  İyi bir ürün için tınlı-kumlu bir toprağa 20 kg/da azotlu 25 kg/da potaslı ve 10 kg/da da fosforlu gübre atılmalıdır. Benzer etkiler hayvan gübresinden de meydana gelmektedir, fakat bitki boyu etkilenmemektedir.

5. Sarımsak Gübrelemesinde Verilecek Gübre Miktarı Neye Bağlıdır.

 Sarımsak gübrelemesinde verilecek gübre miktarları sarımsak ekilecek arazide uygulanan ahır gübresine, bir önceki yıl ekilen bitkiye, toprağın üretkenlik durumuna sıkı sıkıya bağlıdır. Özellikle kuvvetli ve bakımlı arazilerde sarımsak bitkisi çok daha az gübre uygulamaları ile yetiştirilebilir.  Zayıf arazilerde arazi ahır gübresi ve mineral gübrelerle takviye edilmelidir. Sarımsak bitkinin en ilginç özelliği germanyum ve selenyumca zengin topraklarda en iyi kalitede ürün vermesidir.

Sarımsak bitkisinde için yapılan bir gübre  denemesinde en yüksek  verimi  uygulanan 60 kg/da kompoze 15 15 15 gübresi ( Saf madde cinsinden 8’er kg NPK ) ve +0,5 kg Zn/dekar çinko uygulaması vermiştir.    Bu uygulamada sarımsak verimi % 16 artarak 1553 kg/ da olmuştur.

 

Comment here